zondag 19 augustus 2007

De omverwerping van het onderwijs, les 1

Alan Caruba

De Nederlandse overheid heeft het onderwijs om zeep geholpen. Ook in de VS worden kinderen dommer gemaakt op school. Lees en huiver van herkenning.

Ik wil wedden dat u denkt dat de problemen met onze scholen van recente datum zijn. Fout. Ze zijn begonnen in de jaren ’60 [zie noot 1]. Degenen die de omverwerping van ons onderwijssysteem hebben geïmplementeerd, proberen ruim onder de radar van het publieke bewustzijn te vliegen, heimelijk en dubbelhartig als ze zijn. Hun aanpak heeft reeds de ontwikkeling van vele duizenden kinderen belemmerd.

In dit commentaar en de drie die nog zullen volgen, loods ik u door de geschiedenis van dit probleem heen met behulp van een bijzonder boek uit 2000, De opzettelijke debilisering van Amerika, geschreven door Charlotte Thomson Iserbyt [zie noot 2]. De feiten die ik met u wil delen, zijn te vinden in het vuistdikke onderzoekshandboek van deze voormalige hoge beleidsambtenaar van het Amerikaanse ministerie van Onderwijs die de hoofdader ontdekte, kopieerde en vluchtte. Zij is een van Amerika’s ondergewaardeerde helden.

Zoals Iserbyt aantoont, zou het Amerikaanse onderwijs zich vanaf de jaren ’60 ‘voortaan bezighouden met het belang van de groep in plaats van het belang van het individu. Het doel van het onderwijs verschoof naar de emotionele gezondheid van de leerling en niet zijn academische vorming. De jaren ’60, weet u nog? Seks, drugs & rock’n roll? Drop out, tune in, and turn on? Ongeveer alles wat verkeerd is aan het Amerika van vandaag is ontstaan in dit pathetische decennium met zijn jeugdige genotzucht.’

In 1965 werden er twee belangrijke federale initiatieven ontwikkeld met geld dat vrijkwam dankzij de Wet op het basis- en voortgezet onderwijs die dat jaar was aangenomen. Het ene was het ‘Gedragswetenschappelijke onderwijsprogramma voor leraren’ (1965-1969) en het andere was de publicatie van ‘Stappenzetters voor innovatie’, een 584 pagina’s tellende catalogus van gedragsveranderingsprogramma’s die van regeringswege op scholen moesten worden gebruikt.

Ik herhaal: een catalogus voor gedragsveranderingsprogramma’s! We hebben het niet over een programma om leerlingen iets bij te brengen. We hebben het over programma’s om kinderen in het onderwijssysteem te indoctrineren teneinde hen te laten geloven in waarden die in strijd zijn met de waarden waarop ons land is gebouwd.
In het kort was de bedoeling een generatie Amerikanen in het leven te roepen die de Verenigde Naties als hun nieuwe ‘natie’ zouden omhelzen; niet de Verenigde Staten, maar een mondiale natie met een wereldeenheidsregering. Het laatste wat deze samenzweerders wilden, was een natie van individuen die zelfstandig konden nadenken. Dit is waar we in terecht zijn gekomen met Bill Clinton, de klassieke jaren-’60-streber.

Iserbyt schrijft: ‘In 1960 werd in Parijs het Verdrag over Onderwijs, Wetenschap en Culturele Organisaties van de VN ondertekend. Dit verdrag legde de basis voor de beheersing van het Amerikaanse onderwijs – zowel openbaar als particulier – door VN-organen en -vertegenwoordigers.’
Trek nu een lijn tussen de puntjes. In 1960 werd het rapport ‘Sowjet-onderwijsprogramma’s: grondbeginselen, curricula, lerarenvoorbereiding’ gepubliceerd onder auspiciën van het Amerikaanse ministerie van Gezondheid, Onderwijs en Sociale Zaken. Het was de blauwdruk voor de hervorming van school-naar-werk die zou plaatshebben en het leunde op de ‘geconditioneerde-reflextheorie van Pavlov’. De psycholoog B.F. Skinner is het meesterbrein achter gedachtenbeheersing en conditionering en hij was de goeroe achter de rotzooi die vandaag de dag in de VS voor onderwijs doorgaat.

Het is zelfs nu nog nauwelijks voorstelbaar dat de VS de benadering van de Sowjetcommunisten overnam. In 1961 probeerde de Republikeinse afgevaardigde John M. Ashbrook het Congres te waarschuwen voor wat er gaande was. Hij citeerde uit een document van genoemd ministerie, ‘Een federale toekomstagenda’, en hij noemde het nieuwe onderwijsprogramma ‘een blauwdruk voor complete controle en sturing van onze scholen door Washington.’ Hij had gelijk.

Om die reden is de enige onderwijshervorming die dit land nodig heeft de totale eliminatie van het ministerie van Onderwijs. Dat zal niet gebeuren. Net als we nu pas ontdekken dat de communistenjagers van de jaren ’50 gelijk hadden met hun bewering dat het departement van Buitenlandse Zaken vergeven was van de communisten, zal niemand nu geloven dat het departement van onderwijs is gemodelleerd naar communistische theorieën.


Noot 1
Caruba's artikel uit 2001 maakt gebruik van het boek 'The Deliberate Dumbing Down' van Charlotte Thomson Iserbyt, dat hier gratis te downloaden valt. Iserbyt gaat veel verder terug. Het ‘papieren spoor’ van de omverwerping van het onderwijs begint in de 18de en 19de eeuw, toen de kiem al werd gezaaid. Begin 20ste eeuw keerde het tij.

Noot 2
Charlotte Thomson Iserbyt begon haar verzet tegen het Amerikaanse onderwijssysteem in 1973, toen haar zoon op een dag van school kwam met een paars vel papier met een ‘smiley’ erop, getiteld Alles Over Mij. ‘De vragen waren allemaal erg persoonlijk’, schrijft ze in haar boek 'The Deliberate Dumbing Down of America', ‘en wel zodanig dat mijn zoon zich gedwongen voelde om te liegen, want hij wilde geen intieme dingen over zijn ouders en broer vertellen.’
Het doel van de vragenlijst was achter de denkwereld en gevoelens van de leerling te komen. Gewapend met deze informatie ‘zou het gemakkelijker zijn voor de openbare school om zijn waarden en gedrag te veranderen – uiteraard zonder medeweten van het kind of toestemming van zijn ouders.’

Iserbyt werd onderwijsactiviste. Ze ging in het schoolbestuur, richtte een vereniging voor kritische ouders op en werd uiteindelijk adviseur op het departement van Onderwijs van de regering-Reagan. Daar kwam ze na een analyse van subsidieaanvragen van ‘veranderingsmanagers’ tot de conclusie dat wat er mis was in het Amerikaanse onderwijs het resultaat was van een georkestreerde poging van een ‘transnationale’ elite om het systeem naar hun hand te zetten. Toen ze een belangrijk document liet uitlekken aan de pers werd ze ontslagen.
Iserbyt schreef haar boek om het grote publiek te confronteren met de onprettige waarheid over hun overheid. Ze wil dat ouders toegang krijgen tot alle beleidsdocumenten die in haar ogen kinderen klaarstomen voor een soort socialistisch-fascistische wereld waarin ze zullen moeten leven als wij er niets tegen doen.

8 opmerkingen:

Paardestaart zei

PROFESSOR GEORGE COUNTS OF COLUMBIA UNIVERSITY TEACHERS COLLEGE WROTE DARE the
School Build a New Social Order?
(John Day Company: New York, 1932. "He and many other
American educators traveling back and forth to Russia became completely convinced that the Soviet Communist system was the ultimate system..." en daarom moet Our democratic tradition (-)of necessity evolve and gradually assume an essentially collectivistic pattern.
In het voorwoord zegt ene Paul Mantoux: The builder (of this new social order)must be education. . On this point a kind of consensus has been reached by those who trust the future of international cooperation. How can a well-prepared elite be raised throughout the world to spread its influence over the masses, who can then support them in their turn?... Here we encounter the real problem, and it is essentially a problem of education....
And Edward Bernays schrijft in Propaganda: "Those who manipulate the organized habits and opinions of the masses constitute an invisible government which is the true ruling power of the country. It remains a fact in
almost every act of our daily lives, whether in the sphere of politics or business, in our
social conduct or our ethical thinking, we are dominated by this relatively small number of persons


Een nieuwe internationale orde dus, bedacht door een zelfbenoemde elite die geduldig bouwt aan een transnationale maatschappij, geregeerd door weldenkenden die zitting hebben in de VN en de EU, en aan het voetvolk dat ze nodig denken te hebben om de economie soepel laten draaien, vooral niet te intelligent, niet te ontwikkeld; naast de Uitverkorenen alleen maar de robots, en tot nader order misschien de proles

Mores-mores zei

Dank voor deze aanvulling, Paardestaart. Het is huiveringwekkend - lijkt g*dd*mme wel een samenzwering!

Doet me denken aan de stukken die Barry Oostheim schrijft over de World Connectors, leden uit de publieke elite die op hun site en achter de schermen van internationale overlegorganen de geneugen van de 'circulaire migratie' bezingen, de 'triple win' voor ontvangend land, herkomstland en de immigrant zelf & zijn familie.
Onze kinderen worden op school in de multikul samenleving klaargestoomd voor de hierbij behorende juiste attitude: je moet xenofiel zijn en mag geen kritiek hebben op bepaald immigrantengedrag - en zeker ook niet op de overheid die de grenzen opengooit, want de overheid deugt namelijk intrinsiek.

Wie o wie gaat in NL een dergelijk onderzoek doen op basis van beleidsdocumenten, dossiers en wetten van het ministerie van onderwijs (en het parlement natuurlijk en de onderwijsvakbond)?
Je krijgt hier vast geen soebsidie voor van het Fonds Bijzondere Journalistieke Projecten. En ik maak me sterk dat de sluipsteen hier geen redacteur voor vrijmaakt. Opinio is ook al huiverig.

Zijn er rijke mensen in NL met een oprecht liberale inborst???

Mores-mores zei

Ger Kranendonk mailde mij:

Ik zou de samenvatting en parafrasering van dat boek door Alain Caruba op een
aantal punten willen relativeren:

Het is normaal dat elke neiging tot grotere staatsinvloed terug te voeren is op het marxisme. Was het niet het communisme dat de bakermat vormde voor alle socialistische en sociaal-democratische afsplitsingen? Vanuit het idee dat de maatschappij te ordenen is in een rechtssysteem, gebaseerd op het
gelijkheidsideaal. Dat komt weer voort uit het Franse staatsdenken, dat na de revolutie over Europa werd verspreid door de bezetting van Napoleon. En dat komt weer voort uit... Kortom, dat de Verenigde Naties en andere
instanties die zich voor het gelijkheidsideaal beijveren hun oorsprong vinden in het gedachtengoed van Karl Marx is heel verklaarbaar. Dat is één.

Dan is het ook logisch dat op alle ministeries in de hele wereld mensen worden aangesteld, en mensen op ministeriele baantjes afkomen, die geen weerzin hebben tegen staatsinvloed en dus een warm gevoel krijgen bij idealen die voortkomen uit het gedachtengoed van Karl Marx.

Aan de andere kant heb je de echte vrijgevochtenen in de USA. Mensen die een weerzin hebben tegen alles wat riekt naar staatsbemoeienis. Mensen die al sinds de oprichting van de VN deze organisatie wantrouwen vanwege het feit dat het in het handvest en de diverse verdragen bepaalde idealen nastreeft die passen in een wereldorde waarin de overheid een belangrijke rol speelt.

Die mensen zien alles als een communistisch complot. Dat is al zo oud als de mensheid en op dat complotdenken is het hele boek van Iserbyt gebaseerd.

Tot zover mijn relativering. Wellicht besef jij dat ook wel maar wil je een tegengeluid poneren dat in Nederland niet zo snel te vinden is. Omdat hier
in Nederland elke liberaal toch veel meer beïnvloed is door oude Nederlandse tradities (en dus door de grote rol van het maatschappelijke middenveld en
het poldermodel) dan door de rauwe liberale theorieën.

Mores-mores zei

Ger, je analyse verklaart heel goed hoe het is gegaan. Maar ik ben het niet met je eens dat daarmee de kous af is.

Zie de goed gedocumenteerde analyse van Fjordmann over cultureel marxisme (deel 2 staat hier en deel 3 hier).

Zie ook het stuk van John Fonte hierover. Fonte beschrijft de strijd tussen de linkse overheidsgelovigen en de vrijgevochtenen waar jij het over hebt als een strijd tussen Gramscianen en Tocquevillianen, heel interessant. Verder wijs ik je graag naar diverse stukken op FrontpageMagazine. Maar ook Theodore Dalrymple documenteert de macht van de progressieve mandarijnen over het volk heel goed.

Waarom deze omgevallen boekenkast? Kijk, dat complottheorieën doorgaans populair zijn bij domme mensen (of moslims of extreem-links), wil niet zeggen dat er geen samenzweringen (kunnen) bestaan! (Terzijde: de communistische regimes wisten daar wel raad mee, dat weet jij ook)

Wie als reactie op een goed gedocumenteerde samenzwering (zoals ook het dossier Eurabia van Bat Ye'Or, komt binnenkort in vertaling uit bij Meulenhoff) zegt: pff, complottheorie, is in denial. ;-)

Ger Kranendonk zei

Ik bedoel: Er is al veel over geschreven, jij noemt enkele boeken uit de omvangrijke boekenkast, maar nog lang niet alle, en de theorie dat er een wereldwijde samenzwering gaande is, matcht heel goed met het gegeven van het streven van de communisten en hun ideologie en dus het marxisme naar een wereldwijde dictatuur van het proletariaat.

Aangezien ik mijzelf als een liberaal beschouw, distancieer ik mij van al die maakbaarheidsidealen die het onderwijs vergiftigen en juich ik jouw kritiek dan ook van harte toe. Alleen heb ik oog voor het feit dat het in feite heel logisch en verklaarbaar is, als je op de hoogte bent van alle verbindingen tussen verschillende zogenaamde progressieve theorieën en idealen, en de historische ontwikkelingen van ideeën over de functie en plaats van de staat. De boeken die jij noemt heb ik niet allemaal gelezen, maar ik stel mij wel altijd een vraag bij iedere stelling. De vraag of het waar is en of het iets nieuws is. Meestal is er over een onderwerp al eerder geschreven. Ik lees nu bijvoorbeeld een boek uit 1945, en het lijkt er op alsof sommige mensen de doorbraakgedachte (politiek en wetenschappelijk) van toen nu weer willen overdoen. Daar besteed jij terecht ook aandacht aan.

Dus: Wij zijn het eens dat het onderwijs teveel belast wordt met maakbaarheidsidealen die voortkomen uit opvattingen die een te grote rol toedichten aan de overheid. Opvattingen die hun oorsprong vinden in de stromingen die jij ook beschrijft. Maar dit is in die zin een samenzwering, dat het verramsjen van het onderwijs gebeurt door mensen die in de naieve veronderstelling verkeren dat de overheid er is om alle problemen op te lossen. Niet alleen door moedwillig ingrijpen van berekende communisten die uit zijn op de wereldwijde gelijkmaking (en onderdrukking) aller geesten.

Gelukkig ontsnappen nog genoeg mensen uit de onderwijshel! Vrije geesten redden het altijd op eigen kracht!

Anoniem zei

@Bernadette

Ken je Paul Gottfried? Een paleoconservatief Amerikaan, die veel onderzoek gedaan heeft naar rechts en links. (Gottfried - strange death of marxism: the european left in the new millenium)

Zijn conclusie: links heeft de koude oorlog gewonnen. Links wordt linkser en rechts accepteert links (en is dus ook linkser geworden)

Volgens mij zoek je een beetje de antwoorden, die hij heeft. Voor zover je die nog niet had.

En anders kun je je vermaken met zijn audiobooks van mises.org, daar legt hij veel uit.

http://mises.org/media.aspx?action=showname&ID=319

Mores-mores zei

Dank Anoniem voor de leestip over Paul Gottfried.

Paardestaart zei

Voorlopig moeten wij allemaal 1984 nog maar eens herlezen..Misschien helpt dat!?