Eindelijk zijn ze verstandig geworden in Koeweit (met dank aan Memri voor dit bericht): in het vervolg valt het weekeinde daar op vrijdag en zaterdag - en niet meer op donderdag (!) en vrijdag zoals voorheen. Uiteraard om economische redenen. Koeweitse secretaresses die voor hun baas afspraken moesten maken met westerse zakenmensen werden stapelgek van die rare werkweek en klaagden steen en been.
In Saoedi-Arabië wordt de modernere weekindeling tegengehouden door de Sjoera-raad, de direct van Allah afgeleide wetgevende macht.
De nieuwe wet kwam niet zonder slag of stoot door het Koeweitse parlement. De voorstanders vonden dat de burgers meer aansluiting moesten kunnen krijgen met de rest van de wereld. De hoogste sjiïtische geestelijke zei eenvoudig: 'Alle dagen van de week behoren Allah toe.' Vrijdag en zaterdag: een mooi compromis (en veel westerlingen gaan op vrijdagmiddag toch al naar hun tweede huis, dus je mist slechts één ochtend).
Tegenstemmende parlementariërs stelden, onderbouwd door de hadith, dat het moslims verboden is 'joden en christenen te imiteren'. Vooral de vrije zaterdag ligt gevoelig, immers de rust- en godsdienstdag voor joden. En staan de moslims niet 'veel dichter bij Moses'? Welnu, dan hebben ze ook de plicht 'te verschillen van de joden in hun vrije dagen en andere zaken.'
Enkele geestelijken noemen de modernisering 'een catastrofe' omdat ze niet waren geraadpleegd. Waar moet het heen met Koeweit? In een symposium getiteld De joodse sabbath zeiden de geestelijken dat dit 'een terugval' was, 'want de joden zijn begonnen hun traditie en geloof op te leggen aan de moslims.'
En heeft de Profeet (Vrede zij met Hem) niet verordonneerd dat men de gelovigen niet tot het gebed mag oproepen door op een hoorn te blazen, zoals de joden? Moslims moeten dat mondeling doen, heel anders dus.
'De moslimnatie vervreemdt van haar religie en verzwakt, terwijl de joden de wereld regeren en hun systeem opleggen aan zwakke staten, in het bijzonder de islamitische staten.' Dixit imam Al-Misbah - en moslims met klachten dat ik Koeweit zwak noem of belachelijk maak, moeten bij hem zijn.
Een columnist van dagblad Al Watan laakte de 'liberale' agenda achter de weekendwet. De voorstanders willen Koeweit verwestersen: 'Ze zijn er al in geslaagd de Koeweitse vrouw het parlement in te dwingen.'
En Allah heeft nog zo gezegd, zichzelf weer eens citerend: 'Zal ik jullie meedelen wie het zwaarst gestraft worden door Allah? Zij die de toorn van Allah en zijn wraak hebben opgewekt, degenen die zullen veranderen in apen en zwijnen, die het kwaad aanbidden.' (koran, 5:60)
De joden, wie anders.
Zelfs een fatwa van de Permanente Raad voor Wetenschappelijk Onderzoek en Wettige Opvattingen in Saoedi-Arabië mocht niet baten, het weekeinde begint in Koeweit voortaan op vrijdag.
De Koeweitse minister van olie, Ali Ahmad al-Baghli, veegde in de krant Al-Qabas de vloer aan met de 'bespottelijke, gedateerde' tegenwerpingen: 'Jullie kunnen praten zo veel als je wilt, maar wij gaan gewoon door met joden en christenen te imiteren, we eten hun voedsel en dragen de kleren die zij voor ons hebben gemaakt en doen ons voordeel met electriciteit en andere technologie die zij - en niet islamgeleerden uit de achtste eeuw - hebben uitgevonden. We rijden in auto's en vliegen in plaats van ons te paard of op een kameel te verplaatsen. Zo hebben we duizenden uitvindingen en gewoonten overgenomen, producten van joods en christelijk vernuft. Joden en christenen zijn onze broeders en we schamen ons er niet voor en zijn ook niet bang met hen samen te leven in de brede menselijke atmosfeer.'
De minister is het levende bewijs dat niet de islam, maar alleen het kapitalisme tot vrede leidt.
zaterdag 1 september 2007
woensdag 29 augustus 2007
Koranuitleg die alle illusies vernietigt, deel 6
The Incredible Qur’an, door Louis Palme
Moslims zeggen altijd dat wij onwetend zijn en niets begrijpen van hun prachtige koran. Maar wat staat er eigenlijk in het boek dat Wilders wil verbieden? Een serie.
Soera 6: Vee
De koran begon met een hoofdstuk dat De Koe heet, en vijf hoofdstukken later krijgen we het vee. Deze soera is geschreven aan het einde van Mohammeds betrekkelijk improductieve, dertien jaar durende zendingsperiode in Mekka, waar hij slechts 150 bekeerlingen wist te verzamelen. Mohammed valt hierin de Arabische veelgodendienaars aan, die bepaalde dieren, zoals vee, associeerden met hun goden. Deze oude Arabische kwestie is voor christenen en andere moderne lezers minder troebel dan andere soera’s.
Toch zijn er ook met het zesde koranhoofdstuk een paar problemen:
Eerdere delen van deze serie staan hier, hier, hier, hier en hier.
Moslims zeggen altijd dat wij onwetend zijn en niets begrijpen van hun prachtige koran. Maar wat staat er eigenlijk in het boek dat Wilders wil verbieden? Een serie.
Soera 6: Vee
De koran begon met een hoofdstuk dat De Koe heet, en vijf hoofdstukken later krijgen we het vee. Deze soera is geschreven aan het einde van Mohammeds betrekkelijk improductieve, dertien jaar durende zendingsperiode in Mekka, waar hij slechts 150 bekeerlingen wist te verzamelen. Mohammed valt hierin de Arabische veelgodendienaars aan, die bepaalde dieren, zoals vee, associeerden met hun goden. Deze oude Arabische kwestie is voor christenen en andere moderne lezers minder troebel dan andere soera’s.
Toch zijn er ook met het zesde koranhoofdstuk een paar problemen:
- God schiep de mens uit klei (soera 6:2)
- Joodse voedseltaboes (zoals varkensvlees) waren een straf voor hun wandaden (soera 6:146)
- Gij zult niet doden – behalve voor een rechtvaardige zaak. (soera 6:151)
Eerdere delen van deze serie staan hier, hier, hier, hier en hier.
maandag 27 augustus 2007
Een beetje corrupt is in de Bijlmer niet erg
Update 31 augustus: op de PvdA-site stond een bericht dat alweer is verwijderd (sic). Voorzitter Ruud Koole heeft maandag op radio 1 gezegd dat de drie PvdA-deelraadsleden in Amsterdam-Zuidoost die zijn geschorst wegens belangenverstrengeling van hem hun werk weer mogen hervatten.
- - - - - - - - - -
Update 31 augustus: Binnenlands Bestuur van deze week over de 'openlijke ruzie' tussen de Amsterdamse Rekenkamer en bureau Bing.
‘Bing is op de stoel van de politiek [lees: de PvdA] gaan zitten’, zegt Rekenkamerdirecteur Eiff.
En de jij-bak van Bing-directeur Kolthoff: de Rekenkamer maakte ‘elementaire fouten’ in haar eerdere onderzoek naar belangenverstrengeling in Amsterdam-Zuidoost.
- - - - - - - - - -
Update 29 augustus: de Volkskrant citeert PvdA-fractievoorzitter Lourens Burgers: ‘Voor de politiek was het erg dat het beeld is ontstaan dat politici graaiers zijn. Het zijn allebei goede rapporten, maar BING heeft meer doorgevraagd. Dat geeft meer nuance.’
Lees: Bing heeft nieuwe verklaringen van de geschorste deelraadsleden opgenomen en hun gedrag vergoeilijkt. Rekenkamervoorzitter Eiff noemt het dan ook terecht een 'politiek rapport'.
Elsevier besteedt er ook aandacht aan. Hier zegt Burgers dat de Rekenkamer 'had moeten doorvragen'. Je moet maar durven om de beroepsrekenaars een onvoldoende te geven.
- - - - - - - - - - - -
De drie wegens belangenverstrengeling en zelfverrijking uit de deelraad Zuidoost gezette PvdA-politici zijn vrijgepleit door Bureau Integriteit (BING) van de Vereniging Nederlandse Gemeenten.
Ach, ze hadden misschien niet moeten meestemmen over de subsidie aan hun eigen etnische welzijnsclubjes, maar zelfverrijking kun je het toch echt niet noemen als het maar om een paar duizend euri gaat.
Dank je wel, PvdA, voor het betalen van deze 'contra-expertise' tegen het rapport van de Amsterdamse Rekenkamer, dat een klein deel van de subsidiebeerput onder de loep nam.
Want hoe gaat dat in de in de bananenrepubliek aldaar, waar de PvdA de absolute meerderheid heeft in de deelraad en ook de baas is in de top van de ambtenarij, het openbaar onderwijs, het welzijn en het (sociale) wonen? Een voorbeeld uit het Rekenkamerrapport: een instelling (de stichting Verzeker je Toekomst, van de PvdA-afdelingsvoorzitter Niek Bolte) dreigde geen subsidie meer te krijgen wegens geen accountantsverklaring: De commissie Bezwaarschriften komt tot het
advies de subsidie alsnog vast te stellen, omdat de instelling niet kan worden gevraagd gegevens te verstrekken, die zij zelf niet heeft.
Volmaakt absurdistisch, net als de subsidie van 80.000 per jaar die het Surinaamse hosselcafé de Bolletrie krijgt. Het stadsdeel betaalt hun huur (de prijzen van drankjes zijn commercieel en er wordt ook entree geheven), maar doet dat rechtstreeks aan de exploitant van het voor de zwarte onderklasse bestemde, en uiteraard ook weer geheel gesubsidieerde CEC-gebouw (Cultureel Educatief Centrum), waar onder meer ook het volstrekt nuttoze Vrouwen Empowerment Centrum (ruim 2 ton per jaar voor Surinaams hoofddoekjes vouwen op weg naar de arbeidsmarkt) en Faya Lobi (1 ton per jaar voor gesubsidieerd rondhangen door Surinaamse mannen) zijn gevestigd.
De Rekenkamer stelde naar aanleiding van de Bolletrie inlevend vast: 'Hierdoor ontstaat voor de gesubsidieerde instelling een zeer gecompliceerde situatie, waarbij ze een subsidie niet ontvangen, maar zich daar wel over moeten verantwoorden.'
De geschorste en nu volgens Bing gerehabiliteerde Egbert Doest ging, zo meldde de Rekenkamer, in de fout omdat hij tegen een motie stemde om de subsidie voor de stichting Bolletrie te staken, een organisatie waarvoor hij als administrateur werkzaam was.
Geschorst deelraadslid no. 2 André Bhola diende in 2004 een motie in voor extra geld voor de gemeenschappelijke ruimte van een woongroep waarvan hij zelf deel uitmaakte.
En de derde geschorste politicus, Mala Eckhardt-Angna, volgde gratis een cursus waarvoor zij als raadslid een subsidie mogelijk had gemaakt.
In Het Parool zegt Rekenkamerdirecteur Victor Eiff: 'De onderzoekers komen in grote lijnen tot dezelfde conclusies als wij, maar vinden het allemaal minder erg. Als verzachtende omstandigheden worden argumenten aangevoerd die twijfelachtig zijn, zoals de geringe omvang van het persoonlijk voordeel of het feit dat anderen ervan op de hoogte waren.'
Eiff vindt het merkwaardig dat het verweer van de betrokken deelraadsleden in de contra-expertise in sommige gevallen haaks staat op de reactie die de Rekenkamer van hen kreeg.
Hoe nu verder? Volgens Het Parool wil de PvdA in Zuidoost dat het landelijk bestuur een commissie instelt die moet besluiten wat er verder met de raadsleden moet gebeuren.
Rekenkamerrapport, rapport van gemeentelijk Bureau Integriteit, contra-expertise van Bing: en nu wéér een commissie. En als die er niet uitkomt?
Ik heb er een hard hoofd in. Bureau Integriteit legde al verzachtende, multiculturele normen aan (conclusie: het 'risicoprofiel' van Zuidoost wijkt niet af van wat elders in Nederland gebruikelijk is en verder is het juist goed voor de maatschappelijke inbedding dat allochtoonse deelraadsleden ook actief zijn in gesubsidieerde welzijnsclubs). De PvdA is in de grote steden sterk afhankelijk van allochtoonse stemmen voor het voortzetten van haar machtsbasis.
Overal is wat, en Syp Wynia van Elsevier merkte op 4 juli al op dat autochtone politici belangenverstrengeling iets slimmer toedekken. Maar het blijft bizar dat PvdA-fractievoorzitter Lourens Burgers op de roerige deelraadsavond in Zuidoost waar de drie sjoemelaars werden geschorst (nadat PvdA-'wethouder' Harry Verzijl voor iedereen zichtbaar het mafiagebaar maakte met de vinger langs de keel, toen coalitiepartner VVD het niet pikte dat alle sjoemelaars mochten blijven zitten) het rapport van de Amsterdamse Rekenkamer in twijfel trok.
Dat rapport was 'niet wetenschappelijk', aldus Burgers, die in het dagelijks leven zelf als onderzoeker bij de VNG werkt, en via zijn chef dus dichtbij dat bureau Bing zit. Want er was geen dubbelblinde onderzoeksopzet en dus moest het onderzoek herhaald worden om te kijken of het wel deugde.
Menig financieel specialist op de publieke tribune trok verbaasd zijn wenkbrauwen op: was narekenen, toetsen of men zich wel aan de subsidieverordening hield en nagaan of de ambtenaren wel voldoende controleerden nu opeens hetzelfde als fundamenteel onderzoek naar stamcellen?
Zo slaagde Burgers in zijn opzetje om die contra-expertise erdoor te krijgen. En in een deelraad waar de PvdA tweederde meerderheid heeft, coalitiepartner VVD een schoothondje is en de oppositie wegens voorspelbare getalsverhoudingen nog geen komma veranderd krijgt, kan de kwestie nog lang doorsudderen. Zeker nu Ruud Koole plaats moet maken voor een nieuwe voorzitter.
- - - - - - - - - -
Update 31 augustus: Binnenlands Bestuur van deze week over de 'openlijke ruzie' tussen de Amsterdamse Rekenkamer en bureau Bing.
‘Bing is op de stoel van de politiek [lees: de PvdA] gaan zitten’, zegt Rekenkamerdirecteur Eiff.
En de jij-bak van Bing-directeur Kolthoff: de Rekenkamer maakte ‘elementaire fouten’ in haar eerdere onderzoek naar belangenverstrengeling in Amsterdam-Zuidoost.
- - - - - - - - - -
Update 29 augustus: de Volkskrant citeert PvdA-fractievoorzitter Lourens Burgers: ‘Voor de politiek was het erg dat het beeld is ontstaan dat politici graaiers zijn. Het zijn allebei goede rapporten, maar BING heeft meer doorgevraagd. Dat geeft meer nuance.’
Lees: Bing heeft nieuwe verklaringen van de geschorste deelraadsleden opgenomen en hun gedrag vergoeilijkt. Rekenkamervoorzitter Eiff noemt het dan ook terecht een 'politiek rapport'.
Elsevier besteedt er ook aandacht aan. Hier zegt Burgers dat de Rekenkamer 'had moeten doorvragen'. Je moet maar durven om de beroepsrekenaars een onvoldoende te geven.
- - - - - - - - - - - -
De drie wegens belangenverstrengeling en zelfverrijking uit de deelraad Zuidoost gezette PvdA-politici zijn vrijgepleit door Bureau Integriteit (BING) van de Vereniging Nederlandse Gemeenten.
Ach, ze hadden misschien niet moeten meestemmen over de subsidie aan hun eigen etnische welzijnsclubjes, maar zelfverrijking kun je het toch echt niet noemen als het maar om een paar duizend euri gaat.
Dank je wel, PvdA, voor het betalen van deze 'contra-expertise' tegen het rapport van de Amsterdamse Rekenkamer, dat een klein deel van de subsidiebeerput onder de loep nam.
Want hoe gaat dat in de in de bananenrepubliek aldaar, waar de PvdA de absolute meerderheid heeft in de deelraad en ook de baas is in de top van de ambtenarij, het openbaar onderwijs, het welzijn en het (sociale) wonen? Een voorbeeld uit het Rekenkamerrapport: een instelling (de stichting Verzeker je Toekomst, van de PvdA-afdelingsvoorzitter Niek Bolte) dreigde geen subsidie meer te krijgen wegens geen accountantsverklaring: De commissie Bezwaarschriften komt tot het
advies de subsidie alsnog vast te stellen, omdat de instelling niet kan worden gevraagd gegevens te verstrekken, die zij zelf niet heeft.
Volmaakt absurdistisch, net als de subsidie van 80.000 per jaar die het Surinaamse hosselcafé de Bolletrie krijgt. Het stadsdeel betaalt hun huur (de prijzen van drankjes zijn commercieel en er wordt ook entree geheven), maar doet dat rechtstreeks aan de exploitant van het voor de zwarte onderklasse bestemde, en uiteraard ook weer geheel gesubsidieerde CEC-gebouw (Cultureel Educatief Centrum), waar onder meer ook het volstrekt nuttoze Vrouwen Empowerment Centrum (ruim 2 ton per jaar voor Surinaams hoofddoekjes vouwen op weg naar de arbeidsmarkt) en Faya Lobi (1 ton per jaar voor gesubsidieerd rondhangen door Surinaamse mannen) zijn gevestigd.
De Rekenkamer stelde naar aanleiding van de Bolletrie inlevend vast: 'Hierdoor ontstaat voor de gesubsidieerde instelling een zeer gecompliceerde situatie, waarbij ze een subsidie niet ontvangen, maar zich daar wel over moeten verantwoorden.'
De geschorste en nu volgens Bing gerehabiliteerde Egbert Doest ging, zo meldde de Rekenkamer, in de fout omdat hij tegen een motie stemde om de subsidie voor de stichting Bolletrie te staken, een organisatie waarvoor hij als administrateur werkzaam was.
Geschorst deelraadslid no. 2 André Bhola diende in 2004 een motie in voor extra geld voor de gemeenschappelijke ruimte van een woongroep waarvan hij zelf deel uitmaakte.
En de derde geschorste politicus, Mala Eckhardt-Angna, volgde gratis een cursus waarvoor zij als raadslid een subsidie mogelijk had gemaakt.
In Het Parool zegt Rekenkamerdirecteur Victor Eiff: 'De onderzoekers komen in grote lijnen tot dezelfde conclusies als wij, maar vinden het allemaal minder erg. Als verzachtende omstandigheden worden argumenten aangevoerd die twijfelachtig zijn, zoals de geringe omvang van het persoonlijk voordeel of het feit dat anderen ervan op de hoogte waren.'
Eiff vindt het merkwaardig dat het verweer van de betrokken deelraadsleden in de contra-expertise in sommige gevallen haaks staat op de reactie die de Rekenkamer van hen kreeg.
Hoe nu verder? Volgens Het Parool wil de PvdA in Zuidoost dat het landelijk bestuur een commissie instelt die moet besluiten wat er verder met de raadsleden moet gebeuren.
Rekenkamerrapport, rapport van gemeentelijk Bureau Integriteit, contra-expertise van Bing: en nu wéér een commissie. En als die er niet uitkomt?
Ik heb er een hard hoofd in. Bureau Integriteit legde al verzachtende, multiculturele normen aan (conclusie: het 'risicoprofiel' van Zuidoost wijkt niet af van wat elders in Nederland gebruikelijk is en verder is het juist goed voor de maatschappelijke inbedding dat allochtoonse deelraadsleden ook actief zijn in gesubsidieerde welzijnsclubs). De PvdA is in de grote steden sterk afhankelijk van allochtoonse stemmen voor het voortzetten van haar machtsbasis.
Overal is wat, en Syp Wynia van Elsevier merkte op 4 juli al op dat autochtone politici belangenverstrengeling iets slimmer toedekken. Maar het blijft bizar dat PvdA-fractievoorzitter Lourens Burgers op de roerige deelraadsavond in Zuidoost waar de drie sjoemelaars werden geschorst (nadat PvdA-'wethouder' Harry Verzijl voor iedereen zichtbaar het mafiagebaar maakte met de vinger langs de keel, toen coalitiepartner VVD het niet pikte dat alle sjoemelaars mochten blijven zitten) het rapport van de Amsterdamse Rekenkamer in twijfel trok.
Dat rapport was 'niet wetenschappelijk', aldus Burgers, die in het dagelijks leven zelf als onderzoeker bij de VNG werkt, en via zijn chef dus dichtbij dat bureau Bing zit. Want er was geen dubbelblinde onderzoeksopzet en dus moest het onderzoek herhaald worden om te kijken of het wel deugde.
Menig financieel specialist op de publieke tribune trok verbaasd zijn wenkbrauwen op: was narekenen, toetsen of men zich wel aan de subsidieverordening hield en nagaan of de ambtenaren wel voldoende controleerden nu opeens hetzelfde als fundamenteel onderzoek naar stamcellen?
Zo slaagde Burgers in zijn opzetje om die contra-expertise erdoor te krijgen. En in een deelraad waar de PvdA tweederde meerderheid heeft, coalitiepartner VVD een schoothondje is en de oppositie wegens voorspelbare getalsverhoudingen nog geen komma veranderd krijgt, kan de kwestie nog lang doorsudderen. Zeker nu Ruud Koole plaats moet maken voor een nieuwe voorzitter.
vrijdag 24 augustus 2007
Baarsjes mag je niet discrimineren
Update 27 augustus:
NRC Handelsblad veegt extreem-rechtse sites en 'anti-islamsites' op één hoop.
- - - - - - - - - - - -
Toppunt van integratie: het Meldpunt Moslim Discriminatie in Amsterdam heet vanaf 1 oktober Meldpunt Discriminatie De Baarsjes en is er voor iedereen.
De Telegraaf schreef vandaag dat de deelgemeente De Baarsjes twee jaar geleden bij de oprichting 'in overleg met twee moskeëen' (de Aya Sofia, of de Westermoskee zoals sommige mensen zeggen, en de Ghousia Mashid) voor de huidige naam koos. Die naam moest het klachtenloket ‘zo laagdrempelig mogelijk maken voor moslims’. Zij zouden anders – bij de gewone antidiscriminatiebureaus? – mogelijk niet over hun negatieve ervaringen willen vertellen, was de achterliggende pampergedachte. Vooral traditionele, oudere moslims hadden volgens de deelgemeente behoefte aan deze Apartheid ‘omdat de emoties soms hoog oplopen’.
'Het Meldpunt was toen ook al voor iedereen toegankelijk, maar richtte zich primair op moslims. De naam dekte de lading nooit echt goed’, aldus het stadsdeel nu. Sinds de oprichting van het meldpunt in oktober 2005 kreeg het stadsdeel er geregeld vragen over van inwoners en lokale politici.
Elsevier schreef op 6 oktober 2005: Wie verantwoordelijk is voor de financiering van het meldpunt is niet duidelijk.
Het meldpunt kreeg wel wat subsidie. Motief: als de moslims een eigen klaagmuur hebben, zullen ze niet zo snel radicaliseren. Vreemd, want hoeveel van die oudere gastarbeiders staan in de kaartenbak van de Aivd? Niet één, durf ik te wedden.
De afgelopen twee jaar kreeg het meldpunt 67 klachten binnen. Van de meldingen kwam volgens De Telegraaf bijna de helft van moslims die ‘gediscrimineerd werden vanwege hun religie’ (eh… zich gediscrimineerd vóélden?), ruim de helft ging over iets anders. Daarentegen stelt deelgemeente De Baarsjes dat 81 procent van die 67 meldingen ging over discriminatie wegens ‘geloof of afkomst’.
Net als op de verrekijk en in de subsidiewereld is ook op het antidiscriminatiefront een oorlog om aandacht aan de gang. Eind 2004 richtte de AEL een eigen moslimdiscriminatiemeldpunt op omdat het Meldpunt Discriminatie Internet (MDI) ‘stelselmatig klachten van moslims expliciet negeert’.
Dit bleek te betekenen: het MDI bemoeit zich ook met antisemitisme gepleegd door moslims. En dat kan natuurlijk niet, want joden zijn volgens Allah apen en zwijnen en Allah weet alles het beste. Dus mag je niet van discriminatie spreken als een moslim een jood uitscheldt of bedreigt. (Terzijde: de opgepakte moslimjongere die Ehsan Jami voor ‘kankerjood’ uitschold en hem een trap verkocht, is alweer op vrije voeten.)
Behalve dat ding in De Baarsjes bestaat ook het Meldpunt Discriminatie Amsterdam nog. Dit meldpunt is samen met het COC én de stichting Islam & Burgerschap een campagne begonnen tegen homodiscriminatie.
‘Het is voor het eerst dat voormannen van een islamitische en een homo-organisatie samen ten strijde trekken tegen discriminatie’, juicht het COC op zijn website. En ja hoor, daar komt de politiek-correcte aap uit de mouw: ‘In een samenleving waar homo’s worden gepest [sic]’, zegt COC-voorzitter Frank van Dalen, ‘komen ook allochtonen in de verdrukking.’
Tuurlijk, het is allemaal de schuld van de blanke heteroseksuele kostwinner.
Dit jaar ontving genoemd meldpunt al 60 klachten over homodiscriminatie. Bij de meeste waren ‘allochtonen’ betrokken (lees: Marokkanen en Surinaamse negers). Maar die 60 zijn het topje van de ijsberg omdat veel homo’s uit angst voor wraak geen aangifte te doen.
Van de klachten die in 2005 in behandeling werden genomen, ging een kwart over discriminatie wegens ras, afkomst (hier liften de Marokkaanse moslims graag op mee) en huidskleur. Bijna het dubbele aantal ging over leeftijdsdiscriminatie (daar lees je zelden iets over!). Slechts 7 procent had te maken met discriminatie wegens godsdienst of levensovertuiging (ik vermoed hier een flink dark number van uitgetreden moslims die bang zijn om zich te melden). En 6 procent betrof homodiscriminatie.
Mohamed Sini van Islam & Burgerschap zei op het openingsfeestje voor de campagne: ‘Gelet op het karakter van de klachten is het belangrijk dat homo’s en moslims de handen ineenslaan. Ik hoop dat deze gelegenheid wordt gebruikt om elkaars ogen te openen, elkaars handen te pakken, zodat we in harmonie kunnen samenleven.’
Briljant idee, dat brede navolging verdient. Laat kinderen ook samen optrekken met pedofielen, avondwinkeliers met berovers en moordenaars enzovoorts. Kansen te over voor een harmonieuze samenleving.
NRC Handelsblad veegt extreem-rechtse sites en 'anti-islamsites' op één hoop.
- - - - - - - - - - - -
Toppunt van integratie: het Meldpunt Moslim Discriminatie in Amsterdam heet vanaf 1 oktober Meldpunt Discriminatie De Baarsjes en is er voor iedereen.
De Telegraaf schreef vandaag dat de deelgemeente De Baarsjes twee jaar geleden bij de oprichting 'in overleg met twee moskeëen' (de Aya Sofia, of de Westermoskee zoals sommige mensen zeggen, en de Ghousia Mashid) voor de huidige naam koos. Die naam moest het klachtenloket ‘zo laagdrempelig mogelijk maken voor moslims’. Zij zouden anders – bij de gewone antidiscriminatiebureaus? – mogelijk niet over hun negatieve ervaringen willen vertellen, was de achterliggende pampergedachte. Vooral traditionele, oudere moslims hadden volgens de deelgemeente behoefte aan deze Apartheid ‘omdat de emoties soms hoog oplopen’.
'Het Meldpunt was toen ook al voor iedereen toegankelijk, maar richtte zich primair op moslims. De naam dekte de lading nooit echt goed’, aldus het stadsdeel nu. Sinds de oprichting van het meldpunt in oktober 2005 kreeg het stadsdeel er geregeld vragen over van inwoners en lokale politici.
Elsevier schreef op 6 oktober 2005: Wie verantwoordelijk is voor de financiering van het meldpunt is niet duidelijk.
Het meldpunt kreeg wel wat subsidie. Motief: als de moslims een eigen klaagmuur hebben, zullen ze niet zo snel radicaliseren. Vreemd, want hoeveel van die oudere gastarbeiders staan in de kaartenbak van de Aivd? Niet één, durf ik te wedden.
De afgelopen twee jaar kreeg het meldpunt 67 klachten binnen. Van de meldingen kwam volgens De Telegraaf bijna de helft van moslims die ‘gediscrimineerd werden vanwege hun religie’ (eh… zich gediscrimineerd vóélden?), ruim de helft ging over iets anders. Daarentegen stelt deelgemeente De Baarsjes dat 81 procent van die 67 meldingen ging over discriminatie wegens ‘geloof of afkomst’.
Net als op de verrekijk en in de subsidiewereld is ook op het antidiscriminatiefront een oorlog om aandacht aan de gang. Eind 2004 richtte de AEL een eigen moslimdiscriminatiemeldpunt op omdat het Meldpunt Discriminatie Internet (MDI) ‘stelselmatig klachten van moslims expliciet negeert’.
Dit bleek te betekenen: het MDI bemoeit zich ook met antisemitisme gepleegd door moslims. En dat kan natuurlijk niet, want joden zijn volgens Allah apen en zwijnen en Allah weet alles het beste. Dus mag je niet van discriminatie spreken als een moslim een jood uitscheldt of bedreigt. (Terzijde: de opgepakte moslimjongere die Ehsan Jami voor ‘kankerjood’ uitschold en hem een trap verkocht, is alweer op vrije voeten.)
Behalve dat ding in De Baarsjes bestaat ook het Meldpunt Discriminatie Amsterdam nog. Dit meldpunt is samen met het COC én de stichting Islam & Burgerschap een campagne begonnen tegen homodiscriminatie.
‘Het is voor het eerst dat voormannen van een islamitische en een homo-organisatie samen ten strijde trekken tegen discriminatie’, juicht het COC op zijn website. En ja hoor, daar komt de politiek-correcte aap uit de mouw: ‘In een samenleving waar homo’s worden gepest [sic]’, zegt COC-voorzitter Frank van Dalen, ‘komen ook allochtonen in de verdrukking.’
Tuurlijk, het is allemaal de schuld van de blanke heteroseksuele kostwinner.
Dit jaar ontving genoemd meldpunt al 60 klachten over homodiscriminatie. Bij de meeste waren ‘allochtonen’ betrokken (lees: Marokkanen en Surinaamse negers). Maar die 60 zijn het topje van de ijsberg omdat veel homo’s uit angst voor wraak geen aangifte te doen.
Van de klachten die in 2005 in behandeling werden genomen, ging een kwart over discriminatie wegens ras, afkomst (hier liften de Marokkaanse moslims graag op mee) en huidskleur. Bijna het dubbele aantal ging over leeftijdsdiscriminatie (daar lees je zelden iets over!). Slechts 7 procent had te maken met discriminatie wegens godsdienst of levensovertuiging (ik vermoed hier een flink dark number van uitgetreden moslims die bang zijn om zich te melden). En 6 procent betrof homodiscriminatie.
Mohamed Sini van Islam & Burgerschap zei op het openingsfeestje voor de campagne: ‘Gelet op het karakter van de klachten is het belangrijk dat homo’s en moslims de handen ineenslaan. Ik hoop dat deze gelegenheid wordt gebruikt om elkaars ogen te openen, elkaars handen te pakken, zodat we in harmonie kunnen samenleven.’
Briljant idee, dat brede navolging verdient. Laat kinderen ook samen optrekken met pedofielen, avondwinkeliers met berovers en moordenaars enzovoorts. Kansen te over voor een harmonieuze samenleving.
Vrijheid en de droom van wereldvrede
door Paardestaart
‘Iemands vrijheid houdt op waar die van anderen begint.’
Is dat een goeie, spaarzame definitie?
Want dan zijn we in onze democratie dat sober ideaal al ruim voorbij, lijkt me. We hebben onze vrijheid ingewisseld voor het soort gezapigheid dat je in je handen gestopt krijgt als surrogaat: het democratisch gekozen alternatief. Meestal een compromis van alternatieven waar je sowieso niet om gevraagd had; het resultaat van een partijtje handjeklap tussen bovenbazen.
Is dat echt onvermijdelijk, en inherent aan democratie?
Of lijkt dat maar zo omdat de staat een veel te groot deel van ons leven is gaan bepalen?
Stel dat je niet meer zou leven als kind of minvermogende, maar als een vrij en volwassen individu, dat zijn leven en dood maximaal bepaalt – zouden we dan over minder of juist meer vrijheid beschikken?
Zijn de grenzen die soevereine mensen vrijwillig in acht moeten nemen omdat ze de vrijheid van anderen respecteren, op straffe van het verlies van hun eigen bewegingsruimte, niet logischer, minder arbitrair en beter te verdragen?
Ze vergen wel een veel beschaafder soort mens, lijkt me – niet het soort dat door middel van verkeerd begrepen assertiviteit het recht van de sterkste uitoefent, omdat niet zijn begrip en zijn zelfdiscipline grenzen stellen aan zijn gedrag, maar vooral de weerbaarheid van beminden en buren.
De betutteling die wij ons laten welgevallen in ruil voor 'zekerheid' en flierefluiterij doet onvermijdelijk afbreuk aan het sociaal contract, en verleidt de 'boven-ons-gestelden' tot alsmaar meer bedilzucht en machtswil.
Het is geen toeval dat het establishment het volk, maar ook zichzelf in slaap heeft gesust, en getuige het gedrang aan onze nationale en onze persoonlijke grenzen is dat de Tokkies dezer wereld niet ontgaan.
Dit is natúúrlijk in het hele Westen zo. Het verschijnsel is veel groter dan ons land, want het berust op een alom aangehangen maar twijfelachtige premisse: de schijnbaar redelijke formulering van een droom van orde en vrede – in een schots en scheve wereld nota bene – waarop niettemin het hele politieke denken in het Westen is gebaseerd.
Ons weldoorvoede wereldkwartjepartje beraadt zich in alle ernst over dierenrechten, het homohuwelijk, wereldvrede en het basisloon, terwijl de andere driekwart de messen slijpt en likkebaardend probeert onze lipbewegingen te ontcijferen om te besluiten of de tijd al rijp is voor de kill.
Volgens onder meer David Yerushalmi van Sane (Society of Americans for National Existence) is ons denken over vrijheid en zelfbeschikkingsrecht een logische voortzetting van een ideaal dat veel ouder is dan liberalisme of conservatisme: de ‘wereldstaat’ - van allemaal één zijn, met één regering en zo, en dan dus zomaar vanzelf vrede voor altijd. Volgens Sane is dat een verkeerd uitgangspunt.
Men pleit daar heel astrant voor de herwaardering van de nationale staat omdat een nauwkeurige definiëring van 'je naaste' volgens Sane voorlopig een veel reëler uitgangspunt biedt dan vage dromen over de leeuw naast het lam, en de broederschap van álle mensen.
De politieke vertaling van de droom van het vredig samengaan van volken en staten dateert uit de veelgeroemde en onbetwiste Verlichting die – volgens Yerushalmi ten onrechte – veronderstelt dat de ‘wereldstaat', de ontmanteling van onze essentiële verschillen, waaronder bijvoorbeeld de scheiding van kerk en staat, en de slechting van grenzen, het panacee voor alles is.
Hij wijst daarbij op de instelling van internationale instanties en de verdere trend naar federalisering zoals die onder meer dreigt te resulteren in de superstaat EU. Met als gevolg dat dat de nationale staat, volgens hem de neerslag van een organisch gegroeide verwantschap van mensen die uiterlijk, innerlijk en cultureel sterk op elkaar lijken, het onderspit dreigt te delven, hetgeen niet in meer vrede zal resulteren, maar juist in meer onenigheid.
De opgelegde statelijke eenheid is niet meer dan dat: opgelegd, en hij wijst op de Sowjet-Unie die prat ging op 'de sowjetmens' terwijl er op de ineengestorte ruïnes naderhand gewoon Russen, Oekraïnen, Azeri, Oezbeken en Tsjetjenen bleken te wonen, die driftig doorgingen waar ze een eeuw geleden gebleven waren.
Om het ideaal van 'de wereldstaat' verwezenlijken, gaan wij roekeloos voorbij aan taaie menselijke trekjes, en nemen een levensgevaarlijk voorschot op het koninkrijk g*ds.
‘Iemands vrijheid houdt op waar die van anderen begint.’
Is dat een goeie, spaarzame definitie?
Want dan zijn we in onze democratie dat sober ideaal al ruim voorbij, lijkt me. We hebben onze vrijheid ingewisseld voor het soort gezapigheid dat je in je handen gestopt krijgt als surrogaat: het democratisch gekozen alternatief. Meestal een compromis van alternatieven waar je sowieso niet om gevraagd had; het resultaat van een partijtje handjeklap tussen bovenbazen.
Is dat echt onvermijdelijk, en inherent aan democratie?
Of lijkt dat maar zo omdat de staat een veel te groot deel van ons leven is gaan bepalen?
Stel dat je niet meer zou leven als kind of minvermogende, maar als een vrij en volwassen individu, dat zijn leven en dood maximaal bepaalt – zouden we dan over minder of juist meer vrijheid beschikken?
Zijn de grenzen die soevereine mensen vrijwillig in acht moeten nemen omdat ze de vrijheid van anderen respecteren, op straffe van het verlies van hun eigen bewegingsruimte, niet logischer, minder arbitrair en beter te verdragen?
Ze vergen wel een veel beschaafder soort mens, lijkt me – niet het soort dat door middel van verkeerd begrepen assertiviteit het recht van de sterkste uitoefent, omdat niet zijn begrip en zijn zelfdiscipline grenzen stellen aan zijn gedrag, maar vooral de weerbaarheid van beminden en buren.
De betutteling die wij ons laten welgevallen in ruil voor 'zekerheid' en flierefluiterij doet onvermijdelijk afbreuk aan het sociaal contract, en verleidt de 'boven-ons-gestelden' tot alsmaar meer bedilzucht en machtswil.
Het is geen toeval dat het establishment het volk, maar ook zichzelf in slaap heeft gesust, en getuige het gedrang aan onze nationale en onze persoonlijke grenzen is dat de Tokkies dezer wereld niet ontgaan.
Dit is natúúrlijk in het hele Westen zo. Het verschijnsel is veel groter dan ons land, want het berust op een alom aangehangen maar twijfelachtige premisse: de schijnbaar redelijke formulering van een droom van orde en vrede – in een schots en scheve wereld nota bene – waarop niettemin het hele politieke denken in het Westen is gebaseerd.
Ons weldoorvoede wereldkwartjepartje beraadt zich in alle ernst over dierenrechten, het homohuwelijk, wereldvrede en het basisloon, terwijl de andere driekwart de messen slijpt en likkebaardend probeert onze lipbewegingen te ontcijferen om te besluiten of de tijd al rijp is voor de kill.
Volgens onder meer David Yerushalmi van Sane (Society of Americans for National Existence) is ons denken over vrijheid en zelfbeschikkingsrecht een logische voortzetting van een ideaal dat veel ouder is dan liberalisme of conservatisme: de ‘wereldstaat’ - van allemaal één zijn, met één regering en zo, en dan dus zomaar vanzelf vrede voor altijd. Volgens Sane is dat een verkeerd uitgangspunt.
Men pleit daar heel astrant voor de herwaardering van de nationale staat omdat een nauwkeurige definiëring van 'je naaste' volgens Sane voorlopig een veel reëler uitgangspunt biedt dan vage dromen over de leeuw naast het lam, en de broederschap van álle mensen.
De politieke vertaling van de droom van het vredig samengaan van volken en staten dateert uit de veelgeroemde en onbetwiste Verlichting die – volgens Yerushalmi ten onrechte – veronderstelt dat de ‘wereldstaat', de ontmanteling van onze essentiële verschillen, waaronder bijvoorbeeld de scheiding van kerk en staat, en de slechting van grenzen, het panacee voor alles is.
Hij wijst daarbij op de instelling van internationale instanties en de verdere trend naar federalisering zoals die onder meer dreigt te resulteren in de superstaat EU. Met als gevolg dat dat de nationale staat, volgens hem de neerslag van een organisch gegroeide verwantschap van mensen die uiterlijk, innerlijk en cultureel sterk op elkaar lijken, het onderspit dreigt te delven, hetgeen niet in meer vrede zal resulteren, maar juist in meer onenigheid.
De opgelegde statelijke eenheid is niet meer dan dat: opgelegd, en hij wijst op de Sowjet-Unie die prat ging op 'de sowjetmens' terwijl er op de ineengestorte ruïnes naderhand gewoon Russen, Oekraïnen, Azeri, Oezbeken en Tsjetjenen bleken te wonen, die driftig doorgingen waar ze een eeuw geleden gebleven waren.
Om het ideaal van 'de wereldstaat' verwezenlijken, gaan wij roekeloos voorbij aan taaie menselijke trekjes, en nemen een levensgevaarlijk voorschot op het koninkrijk g*ds.
donderdag 23 augustus 2007
Geen hoofddoek? Dan geen kerstboom
Moslims in de Belgische vakbond: heel goed, participeren moet!
De drogreden van de jij-bak is immens populair onder moslims. Bij gebrek aan echte inhoud nemen ze elke keer weer hun toevlucht tot het 'wat je zegt dan ben je zellef' van het schoolplein. De Antwerpse loketambtenares Badia Miri, tevens islamitisch vakbondsvertegenwoordigster, is boos vanwege de nieuwe kleedvoorschriften van het stadsbestuur. Ze mag geen hoofddoek meer dragen op het werk omdat 'de neutraliteit' van de publieke dienstverlening dan in het gedrang komt.
Kruisjes mogen ook niet meer, maar als een jengelend kind nam Miri daar geen genoegen mee. 'Alleen tegen moslims wordt opgetreden', mekkerde het beroepsslachtoffer. Drie mohammedaanse collega's laten nu vrijwillig de islamitische schaamlap thuis, vier anderen kregen een andere functie aangeboden, maar verzetten zich nog steeds tegen de dress code. En dus bedacht Miri: 'Als het stadsbestuur echt neutraal is, dan mogen er ook geen kerstbomen of paaseieren meer komen.'
Miri slaat islamitisch groen uit van nijd omdat de openbare cultuur in België christelijke (heidense!) trekjes heeft en zich toch neutraal durft te noemen. Dat kan echt niet! Commentaar van Geert Wilders: 'Het zijn zeker vriendinnen van minister Vogelaar?' De minister noemde vorige week een hoofddoekverbod op scholen 'overbodig'.
Wat me op het interview met de autochtone schooldirecteur van basisschool As Siddieq brengt. Vorige week, toen de scholen weer begonnen, had de lokale Amsterdamse omroep AT5 een item over deze school, die voor de juffen hoofddoeken verplicht stelt (de autochtone directeur: 'Dat zullen we ook handhaven.'). Doordat een slechte islamitische school dicht moest, kreeg de As Siddieq-school opeens dubbel zoveel nieuwe leerlingen als anders.
Directeur Chris van der Neut, op de vraag of de school dat wel aan kon: 'Alles is in orde, we hebben een handelingsplan en een zorgplan.'
Nederlands onderwijs anno 2007: het gaat niet meer om leren lezen, schrijven en rekenen, maar om verplichte hoofddoeken, groepsbegeleiding en hulpverlening.
De drogreden van de jij-bak is immens populair onder moslims. Bij gebrek aan echte inhoud nemen ze elke keer weer hun toevlucht tot het 'wat je zegt dan ben je zellef' van het schoolplein. De Antwerpse loketambtenares Badia Miri, tevens islamitisch vakbondsvertegenwoordigster, is boos vanwege de nieuwe kleedvoorschriften van het stadsbestuur. Ze mag geen hoofddoek meer dragen op het werk omdat 'de neutraliteit' van de publieke dienstverlening dan in het gedrang komt.
Kruisjes mogen ook niet meer, maar als een jengelend kind nam Miri daar geen genoegen mee. 'Alleen tegen moslims wordt opgetreden', mekkerde het beroepsslachtoffer. Drie mohammedaanse collega's laten nu vrijwillig de islamitische schaamlap thuis, vier anderen kregen een andere functie aangeboden, maar verzetten zich nog steeds tegen de dress code. En dus bedacht Miri: 'Als het stadsbestuur echt neutraal is, dan mogen er ook geen kerstbomen of paaseieren meer komen.'
Miri slaat islamitisch groen uit van nijd omdat de openbare cultuur in België christelijke (heidense!) trekjes heeft en zich toch neutraal durft te noemen. Dat kan echt niet! Commentaar van Geert Wilders: 'Het zijn zeker vriendinnen van minister Vogelaar?' De minister noemde vorige week een hoofddoekverbod op scholen 'overbodig'.
Wat me op het interview met de autochtone schooldirecteur van basisschool As Siddieq brengt. Vorige week, toen de scholen weer begonnen, had de lokale Amsterdamse omroep AT5 een item over deze school, die voor de juffen hoofddoeken verplicht stelt (de autochtone directeur: 'Dat zullen we ook handhaven.'). Doordat een slechte islamitische school dicht moest, kreeg de As Siddieq-school opeens dubbel zoveel nieuwe leerlingen als anders.
Directeur Chris van der Neut, op de vraag of de school dat wel aan kon: 'Alles is in orde, we hebben een handelingsplan en een zorgplan.'
Nederlands onderwijs anno 2007: het gaat niet meer om leren lezen, schrijven en rekenen, maar om verplichte hoofddoeken, groepsbegeleiding en hulpverlening.
Koranuitleg die alle illusies vernietigt, deel 5
The Incredible Qur’an, door Louis Palme
Moslims zeggen altijd dat wij onwetend zijn en niets begrijpen van hun prachtige koran. Maar wat staat er eigenlijk in het boek dat Wilders wil verbieden? Een serie.
Soera 5: De Tafel
Nóg een hoofdstuk met duidelijke toespelingen op de bijbel. De tafel verwijst naar het joodse paasfeest of het laatste avondmaal van de christenen, maar het verhaal in de koran is verstoken van zowel zijn joodse als christelijke betekenis.
’Jezus, zoon van Maria’, zeiden de discipelen, ‘kan jullie Heer vanuit de hemel een tafel naar ons neerzenden bedekt met voedsel?’
Hij antwoordde: ‘Vrees God, als jullie ware gelovigen zijn.’
‘We willen ervan eten’, zeiden ze, ‘zodat we onze harten kunnen geruststellen en weten dat het waar is wat u tegen ons hebt gezegd, en dat we ervan kunnen getuigen.’
‘O Heer’, zei Jezus, de zoon van Maria, ‘zend ons een tafel neer uit de hemel bedekt met voedsel, en dat diet een feest voor ons moge markeren en voor hen die na ons komen, een teken van U. Geef ons ons levensonderhoud; U bent de beste verzorger.’
God antwoordde: ‘Ik zend er een aan jullie. Maar wie van jullie daarna niet gelooft, zal gestraft worden als geen enkel mens ooit zal worden gestraft.’
Dan zal God zeggen: ‘Jezus, zoon van Maria, heb je ooit tegen de mensheid gezegd: “Vereer mij en mijn moeder als goden naast God”?’
“Glorie aan U”, zal hij antwoorden, “hoe had ik ooit iets kunnen zeggen waar ik geen recht op heb?” Als ik dat had gedaan, dan had U het zeker geweten. U weet wat er in mij omgaat, maar ik weet niet wat er in U omgaat. U alleen weet wat verboden is. Ik heb hen alleen verteld wat U me hebt aangeboden. Ik zei: ‘Dien God, mijn Heer en jullie Heer.’ Ik waakte over hen terwijl ik in hun midden leefde, en sinds U me tot U hebt genomen, heeft U over hen gewaakt.’ (soera 5:112-117)
In deze fictieve vertelling heeft de koran de klok horen luiden zonder te weten waar de klepel hangt. Alles wat hier staat, is weerzinwekkend voor de inwoners van het christendom: alsof het joodse paasfeest over eten ging en niet over redding, alsof Maria deel uitmaakt van de Drieëenheid, Jezus niet voor God kon spreken en God Jezus voor zichzelf terugnam. (Eén koranversie zegt: ‘Door U ben ik gestorven.’)
Wie wil weten wat de christenen echt geloven, kan terecht bij de bron uit de eerste hand over de ‘tafel’, het evangelie van Lucas, hoofdstuk 22. Nadere toelichting is te vinden in Romeinen 3:21-31 en Hebreëen 10.
Overige problemen met de vijfde soera:
Eerdere delen van deze serie staan hier, hier, hier en hier.
Moslims zeggen altijd dat wij onwetend zijn en niets begrijpen van hun prachtige koran. Maar wat staat er eigenlijk in het boek dat Wilders wil verbieden? Een serie.
Soera 5: De Tafel
Nóg een hoofdstuk met duidelijke toespelingen op de bijbel. De tafel verwijst naar het joodse paasfeest of het laatste avondmaal van de christenen, maar het verhaal in de koran is verstoken van zowel zijn joodse als christelijke betekenis.
’Jezus, zoon van Maria’, zeiden de discipelen, ‘kan jullie Heer vanuit de hemel een tafel naar ons neerzenden bedekt met voedsel?’
Hij antwoordde: ‘Vrees God, als jullie ware gelovigen zijn.’
‘We willen ervan eten’, zeiden ze, ‘zodat we onze harten kunnen geruststellen en weten dat het waar is wat u tegen ons hebt gezegd, en dat we ervan kunnen getuigen.’
‘O Heer’, zei Jezus, de zoon van Maria, ‘zend ons een tafel neer uit de hemel bedekt met voedsel, en dat diet een feest voor ons moge markeren en voor hen die na ons komen, een teken van U. Geef ons ons levensonderhoud; U bent de beste verzorger.’
God antwoordde: ‘Ik zend er een aan jullie. Maar wie van jullie daarna niet gelooft, zal gestraft worden als geen enkel mens ooit zal worden gestraft.’
Dan zal God zeggen: ‘Jezus, zoon van Maria, heb je ooit tegen de mensheid gezegd: “Vereer mij en mijn moeder als goden naast God”?’
“Glorie aan U”, zal hij antwoorden, “hoe had ik ooit iets kunnen zeggen waar ik geen recht op heb?” Als ik dat had gedaan, dan had U het zeker geweten. U weet wat er in mij omgaat, maar ik weet niet wat er in U omgaat. U alleen weet wat verboden is. Ik heb hen alleen verteld wat U me hebt aangeboden. Ik zei: ‘Dien God, mijn Heer en jullie Heer.’ Ik waakte over hen terwijl ik in hun midden leefde, en sinds U me tot U hebt genomen, heeft U over hen gewaakt.’ (soera 5:112-117)
In deze fictieve vertelling heeft de koran de klok horen luiden zonder te weten waar de klepel hangt. Alles wat hier staat, is weerzinwekkend voor de inwoners van het christendom: alsof het joodse paasfeest over eten ging en niet over redding, alsof Maria deel uitmaakt van de Drieëenheid, Jezus niet voor God kon spreken en God Jezus voor zichzelf terugnam. (Eén koranversie zegt: ‘Door U ben ik gestorven.’)
Wie wil weten wat de christenen echt geloven, kan terecht bij de bron uit de eerste hand over de ‘tafel’, het evangelie van Lucas, hoofdstuk 22. Nadere toelichting is te vinden in Romeinen 3:21-31 en Hebreëen 10.
Overige problemen met de vijfde soera:
- Voor wat betreft de man of vrouw die schuldig is aan diefstal, hak hun handen af en straf hen voor hun misdaden. Dat is de straf die God beveelt. (soera 5:38)
- Gelovigen, neemt noch joden noch christenen tot uw vrienden. (soera 5:51)
- God ver vloekte de joden en veranderde hen in ‘apen en zwijnen’. (soera 5:60)
- God gelastte de apostelen van Christus om in Hem en Zijn Gezant (Mohammed) te geloven, en zei: ‘Wij geloven. Getuig dat wij ons [aan God] hebben overgegeven’ (de islam volgen). (soera 5:111)
Eerdere delen van deze serie staan hier, hier, hier en hier.
Abonneren op:
Posts (Atom)