Posts tonen met het label Mocro. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Mocro. Alle posts tonen

woensdag 15 augustus 2007

'Belediging is geweld'

Geweld tegen homo's is een trend. Donderdag was een in elkaar geslagen homo op radio 1. Hij riep slachtoffers op om aangifte te doen tegen intimidatie, schelden en mishandeling. Bijna zonder uitzondering zijn het Marokkaanse jongens en mannen die dit doen.

'Belediging is ook geweld', sprak de geïnterviewde. Nou heb ik vroeger op straat geleerd dat schelden geen pijn doet. Al is dat niet waar, het is wel een goed uitgangspunt. Je moet nooit je belager het plezier gunnen dat-ie je echt klein krijgt.

Soms moet je vrezen dat je wensen uitkomen. Als belediging in het wetboek van strafrecht onder geweld zou komen te vallen, dan zijn de rapen gaar. Dat is het einde van de polemiek. Het is ook onzin. Heeft Gerrit Komrij ('onwelriekende gleuvenbrigade') ooit een feministe mishandeld? Heeft Gerard Reve ('het zieke aapje N.') Cees Nooteboom ooit iets aangedaan? Slaat Theodor Holman ('christenhonden') katholieken of gereformeerden? En belaagde Theo van Gogh ('geitenneukers') fundamentalistische moslims?
Integendeel. Van Gogh hielp Marokkaanse jongens aan een baantje bij de film.

Goed schelden is een kunst. Ik begrijp de homo's wel, ze hadden het net zo mooi voor elkaar - dankzij een grote meerderheid van aardige Nederlanders kunnen ze sinds de jaren '70 overal werken, behalve dan in Staphorst, hebben ze hun botenparade en hun leerbars zonder dat ze hoeven vrezen voor een politie-inval en wonen ze niet meer weggestopt achter de schuifdeuren van een dubbel bovenhuis op de Willemsparkweg, bij een hoogbejaarde vrijdenkster - en plotseling wordt de stad overspoeld door gefrustreerde mocro's die afgunstig zijn op hun vrolijkheid.
Nichten houden mocro's een spiegel voor: je kunt je als man door andere mannen laten berijden en toch veel aandacht krijgen en maatschappelijk succes. Dat is zuur voor jongetjes die aandacht tekort komen, nog niet eens hun vmbo kunnen afmaken en zich in het geniep laten berijden. Zo'n loser die zich niet normaal kan uiten, gaat dan trappen.

Beledigen is echt niet hetzelfde als geweld. Dat onderscheid tussen woorden en daden begrijpt deze homo niet. Wie het ook niet begrijpen, zijn J.A.A. van Doorn en Awraham Soetendorp.

zondag 12 augustus 2007

Berbers prinsje haalt bakzeil

Als moslims nou maar minder aan hun geloof deden of er desgewenst van af durfden te vallen, dan kwam het wel goed met de integratie, denken veel mensen hoopvol. Ik vraag het me soms af. Zelfs een openlijk atheïstische schrijver als Hassan Bahara of een hippe mocrochick als Raja Felgata blijkt bij het minste of geringste terug te vallen in stereotyp, hyperemotioneel moslimgedrag waarmee je niet heel ver komt in onze cultuur.

Nu weer rond de nieuwe columnist die (Allah is groot!) de muffe Dirk Jan van Baar mag opvolgen in HP/De Tijd, Fleur Jurgens van Het Marokkanendrama. Ze heeft de mocro's in Schotelcity 020 afgrondelijk gekrenkt door alleen met professionals te praten die in hun werk te maken hebben met dit drama. Ook al legt ze duidelijk uit waarom er geen echte mensen in voorkomen, het zit de naffers niet lekker dat ze niet mochten meedoen.

En dan wordt een Berbers driftkikkertje als Hassan Bahara, die door toedoen van Geert Wilders toch al bijna stikte van de adrenaline- en cortisolafgifte, nog bozer dan-ie al was. In Propria Cures van 16 juli ging hij tekeer tegen de 'burgertrut' van het 'vunzig anti-islamblaadje', ofwel 'rioolblad'. Bahara vuurt een van Najib Amhali geleende vraag ('Bent u wel eens in uw reet geneukt door een Marokkaan?') af op de journaliste. Want dit is 'vaak de enige relevante vraag die je kunt stellen aan iemand die een buitenproportionele belangstelling vertoont voor de Marokkaan'.
Touché. Literair begaafde atheïst of niet, hier spreekt een minderhedenprinsje dat de cameraman van het nieuws ruw wegduwt omdat hij niet verdraagt dat zijn omgeving pijnlijk wordt ontbloot.

Bahara tegen Jurgens: 'Je kunt onderzoeken en interviewen wat je wilt en jongerenwerkers spreken totdat je blaren op je tong krijgt, maar zolang je nog niet op de knieën hebt moeten gaan en niet de pijn van een anale penetratie hebt moeten verbijten, zul je er nooit achter komen wat nou precies 'de essentie' van de Marokkaan is.

Toe maar. De essentie van de Marokkaan als natuurlijke soort? Daar was Jurgens helemaal niet naar op zoek, wat de hele uitweiding van Bahara over de Marokkaanse kontneukliefhebberij, en dat niemand ooit toegeeft de ontvangende partij te zijn enzovoorts, volstrekt overbodig maakt, om nog maar te zwijgen over de irrelevantie voor Marokkaanse vrouwen. (Bahara heeft geloof ik een beetje moeite met vrouwen; op zijn weblog schrijft hij in reactie op Jurgens dat hij direct na zijn interview met NRC Handelsblad over zijn boek Een verhaal uit de stad Damsko op het vliegtuig naar Marokko stapte, 'op weg naar een andere kakelende kip zonder kop.')

Maar goed. Bahara werpt Jurgens voor de voeten dat ze 'een schimmige wetenschapper' aan het woord laat die de 'enge suggestie' doet dat Marokkanen 'wel eens genetisch gedisponeerd zouden kunnen zijn om tasjes te roven en poten te rammen'. Foei. Weet deze wetenschapper dan niet dat Marokkanen erfelijk belast zijn met een anale fixatie? Hij raadplege de citatie-index voor de gedegen studies van prof. Bahara.

Bahara is het met Jurgens eens dat de misdragingen van mocro's nauw samenhangen met de cultuur waarin ze zijn opgegroeid (al was dat inderdaad al eerder opgemerkt), maar zijn bezwaar is dat Jurgens daar 'hysterisch' over doet en bovendien is ze geen wetenschapper. 'Wat u doet is hetzelfde als wat mijn neefje doet die zichzelf als de grootste schildpaddenexpert beschouwt omdat hij geen aflevering van de Teenage Mutant Ninja Turtles heeft gemist.'

Tja. Hier praat Bahara de mocro's na op hun discussieforums. Is er iets tegen dat journalisten boeken schrijven? Trouwens, Jurgens deed dat niet louter na het zien van alle afleveringen van Shouf Shouf.

Jurgens' eerste column in HP/De Tijd van week 32 is een reactie op het PC-stuk van Bahara. Ze stelt dat Bahara nu pas met kritiek komt en niet in genoemd interview met NRC Handelsblad. Bahara op zijn weblog: 'Als u niet met uw kop in de reet van uw hoofdredacteur Henk Steenhuis zat en het interview goed had gelezen, had u kunnen lezen dat ik wel degelijk kritiek heb op uw boek.'
Gaat het weer een beetje, Hassan?

Bahara noemde toen in de krant als voorbeeld een extreem probleemgezin met onhandelbaar zoontje, nog geen twaalf jaar en nu al verschillende keren opgepakt. 'Hoe kun je het tegen zo iemand hebben over 'vrije keuze' [Jurgens ontkracht in haar boek een bekende mythe over Marokkanen en noemt de gedachte dat imand crimineel wordt 'omdat' hij slachtoffer is van een oneerlijke maatschappij, zijn culturele afkomst of een slechte jeugd 'achterhaald determinisme'] als hij niets dan ellende thuis heeft gekend, als hij in zijn boosheid en frustratie wordt gevoed door jongens die er net zo aan toe zijn als hij? Zeggen dat er zoiets als vrije keuze bestaat voor dit soort jongens is een excuus om je niet te verdiepen in hun problematiek.'

Wel Bahara, ik vind je meisje-met-de-zwavelstokjes-argument erg roerend, en je kunt Fleur Jurgens dan van alles verwijten, maar zij is wel op de hoogte van de kinderpsychologie. Bij iemand van 12 die de puberteit nog moet doormaken, met alle hormonale stormen en tijdelijke cognitieve gekte van dien, spreek je nog niet van volledig vrije keus. Toch moeten opvoeders en leraren doen alsof die vrije keus er is, en wel in het kader van de gewetensvorming. Als je je alleen maar druipend van begrip verdiept in de problematique van zo'n bloedlijertje, dan weet je zeker dat hij op z'n 16de een jeugdbende zal leiden die ook jouw bejaarde buurvrouw komt overvallen. En dat wil je niet.

Over Jurgens' voorstel om ouders van randgroepjongeren financieel aan te pakken (kinderbijslag intrekken), zei Bahara in dat interview dat het 'contraproductief' is. 'Daarmee creëer je geen liefde voor de Nederlandse samenleving.'
Dit verbaast mij. Nergens in haar boek meldt Jurgens dat haar doel is om Marokkanen liefde voor onze samenleving bij te brengen.
En dan nog. Is er alleen liefde voor de hoerzzoebsidie en de kienderbaisjlag?

Maar dankzij zijn weblog weten we nu dat Bahara's belangrijkste kritiek op Jurgens is gesneuveld omdat de NRC-redactie die heeft geschrapt, ook tot verdriet van de journalist trouwens. En wat was die kritiek? Nou, Jurgens is 'een hysterische, onwetenschappelijke en vooringenomen burgertrut die enge pseudo-wetenschappers aan het woord laat om de genetische inferioriteit van Marokkanen aan te tonen.' (Wederom gevolgd door: 'En wat doen wij met deze mensen? Juist, die neuken wij in de reet.')

Maar Hassankindje, je zult toch moeten aantonen waar dat uit blijkt, dat Jurgens hysterisch is. En waarom een burgertrut per se vooringenomen is. Alleen maar iets roepen, daar kom je in Schotelcity 020 misschien mee weg, maar niet in de sluipsteen. Maar tot op heden heb je je niet gewaagd aan een gedegen bespreking van haar boek, met een weerlegging van alle feitelijke fouten, indien aanwezig.

Toch wil ik het ook voor je opnemen. Jurgens neemt in haar stukje aan dat je bang bent om als bounty geboekstaafd te worden. Dat is niet waar, je roert je hevig en laat je niet weerhouden door lieden uit je 'gemeenschap'.

Althans, niet direct. In werkelijkheid zit je tot over je oren gevangen in de frustraties van diezelfde gemeenschap. Neem je actie tegen Wilders op je weblog. Je wilt bij wijze van satirisch experiment de moslims beledigen en alle clichés uitbuiten omdat je niet snapt waarom de baardapen jou als atheïst nog niet in elkaar hebben geslagen.

Maar je bederft het effect doordat je je indekt, je verraadt vooraf je bedoelingen - en dan werkt het niet, Hassan. Ik ben er langzamerhand niet meer zeker van of je het onderscheid weet tussen satire en defensief vasthouden aan wat er bij jou is ingeramd aan islamitische dinges.
Dit bijvoorbeeld: 'Of de moslim nou de hele Koran en alle hadiths erbij verscheurt, zijn haar blondeert en blauwe contactlenzen neemt en met de hand op de Bijbel en de Torah zal zweren dat hij nooit meer een Döner zal vreten, voor de Wilderianen zal dat absoluut geen reden zijn om niet iedereen met een islamitische achtergrond op transport te zetten zodra ze de macht zouden hebben.'

Dat is geen satire, het is een wanhopige klacht van iemand met een slachtofferidentiteit. Zo praten heel veel mocro's die niet boven de materie kunnen staan. Meteen daarna bezondig je je andermaal aan een jij-bak, net als moslims op de kijkbuis: 'De Wilderiaanse zwijnen [zijn] door genetische deformatie bestemd om alles te haten en te minachten wat niet blond is en niet ruikt naar varkens en biggen.'
Even verderop noem je de aanhangers van Wilders 'zwijnen en apen'. Ik moet zeggen, voor een atheïst ben je wel koranvast. Zoals jij Wilders haat, haat Allah de joden. In soera 5:60 worden die 'apen en varkens' genoemd.

Kortom, ik lees in je satirisch experiment weinig clichés over moslims en vooral veel clichés over de overige Nederlanders ('Zeker de helft van de Nederlandse bevolking [wil] niets liever dan een herhaling van de Endlösung'). Daar doe je de hakbars vast een groot plezier mee.

Soms vraag ik me af of Hafid Bouazza nou echt de enige normale Marokkaan is die wij kennen.

zaterdag 11 augustus 2007

Eenzaamheid, schuldgevoel, hypocrisie

Verplichte lectuur voor het comité van ex-moslims: het verhaal in de Volkskrant van vandaag, van het voortreffelijke journalistenduo Janny Groen en Annemieke Kranenberg, over 'zwarte schapen', Marokkaanse jongeren die voor hun vrijheid vechten zonder hun geloof in de steek te laten. Vooral de meisjes zijn erg eenzaam omdat ze thuis gezien de verstikkende sociale controle met geen woord over hun moderne voorkeuren kunnen praten. Ze voelen zich schuldig over hun dubbelleven.
Marokkaanse families kunnen keihard zijn als een kind verwestert. Op gemene roddels volgt vaak uitstoting.

Let wel, het gaat om jongeren die nog wel in Allah en zo geloven. Ze krijgen steun van Esma Choho van het zelfhulpboek Moslim Unlimited, (overleven) in het wilde westen. Choho organiseert zelfhulpgroepen voor lotgenoten. Bevrijding op op islamitische grondslag is haar doel.

Het verhaal van Groen & Kranenberg deed me denken aan een column van de ex-moslim Syed Ebrahim, enkele jaren geleden op Faith Freedom, de site van de uitmuntende Ali Sina.

Ik heb het stuk in 2005 vertaald als Was Will Das Moslim? voor Het Vrije Volk (terzijde: ik heb niets meer met deze site te maken).
Ebrahim onderscheidt drie soorten: stille moslims, domme moslims en goede moslims.

Stille moslims zijn redelijk, goed op de hoogte van de verschrikkingen van de islam. Weten dat die godsdienst geen geloofsvrijheid kent. Hoe meer ze weten, des te gedweeër ze worden. Bang om zich uit te spreken omdat ze beseffen dat ze dan het zwarte schaap van de familie en gemeenschap worden. Lopen het risico hypocriet en krampachtig te worden.
Dit zijn de mensen die in privé-gesprekken hun afschuw uitspreken over moslimgeweld, maar niet in het openbaar, waardoor ze onbedoeld, en tot hun misnoegen, het waanidee in stand houden dat de islam een menslievende, verdraagzame godsdienst is.

Domme moslims: de meerderheid. De lotgenotengroepen van Choho zitten hierin (Choho zelf ook, evenals de populaire NMO-medewerkster Raja Felgata). Weigeren ondanks alles af te kicken van het geloof waarin ze zijn opgegroeid. Zijn slecht geïnformeerd over de jodenhaat, het seksisme en de jihadpredikingen in de koran. Staan vierkant achter hun geloof en hangen tegen beter weten in aan de mythe dat de islam staat voor vrede. In elke tv-uitzending waar ze gast zijn, herhalen ze dezelfde zwakke excuses voor de nare kanten van Gods eigen godsdienst.
Domme moslims gedragen zich westers, ze drinken en neuken net als wij, maar ze raken steeds gefrustreerder, vooral door Geert Wilders. Dan krijgen ze op slag last van de neiging een hoofddoek om te doen of hun baard te laten staan.

Goede moslims: hoed je voor deze lieden. Volgen letterlijk en fanatiek het voorbeeld van de profeet Mohammed. Geloven heilig in zijn opdracht dat de islam zal heersen op aarde. Zien de jihad als een gerechtvaardigde strijd tegen de ongelovigen en kennen geen mededogen voor niet-moslims.

De schrijver Hassan Bahara, ook geciteerd in de krant, maakt zich boos op de mensen die beweren dat de liberale islam niet bestaat. 'Ik heb heel veel moslimvrienden die mij niet willen doden, ook al ben ik atheïst.'
Als hij een extreme imam ziet, denkt hij: 'Shockeer die man met zoveel mogelijk cartoons over de profeet!'
Nou, dat geeft hoop, dit is wel een gevalletje liberaal, denk je dan. Maar als hij Geert Wilders ziet, wil zelfs deze atheïstische ex-moslim zijn baard laten staan...